ჩემი სიბერე შენში შეივსო,
და წლებს შეეხო ბედის გზავნილი...
მინდა, ბოლო დღეც შენით შევიგრძნო,
მერე გაგიხდე - სულთან მანძილი...

არ გამიბრაზდე, გზას თუ ვერ გითმობ...
გული არ დაგწყდეს, რომ ხარ ხანგძლივი...
ამის დროც მოვა, მზის სხივს ვერ იცნობ
და ჩემს ბილიკებს შენც ცად გაივლი.

არ დამიღონდე, გულო, სულტკბილო,
ჩემზე ფიქრებით თავს ნუ დაიღლი,
აღარ ვიქნები?.. აბა, სულ ვიყო?
ასე ცხოვრებას შენ ვერ გაითვლი...

ახლა გეცლები... დროში უძიროდ
თუმცა სიცოცხლეს... ისევ განვიცდი,
შენს სიყვარულში ვრჩები უძილო...
შენ ხარ სიცხადეც, ჩემში ნამდვილი!...