,შემოქმედებითი მემკვიდრეობა ერთადერთია,რასაც ხელოვანი ადამიანი სათუთად უფრთხილდება. მომავალ თაობათა მეხსიერება გამოააშკარავებს
არტისტის ღვაწლს და ის დარჩება უკვდავი
ცოცხლებში,დარჩება მისი სახე და მისი ცოცხალი ხმა.''
ჩემი კუნძული
მსგავსი გაბერილი აფრის
_აზრი ჩემი,მუდამ გარბის
იქ,სადაც ჟღერს ჰანგი არფის,
არ ელიან უცხოს არვის.
მხოლოდ მე თუ მიმესვლება.
მუზა ჩემი თავს მევლება.
კივის სული_დარდს ელევა.
ატლანტის ძალა მეძლევა.
ეს კუნძული შევთხზე ჩემით,
გიჟებს_პოეტებს,რომ შვენით.
მივქრი მისკენ ნატვრის გემით,
აუღწერელია ენით.
საოცარი სამყაროა,
ჯადოსნური აქ წყაროა.
ჩემმა ნატვრამ აწარმოა
ისეთი ცა,აქ ცა როა.
აქ ნექტარით ვიკლავ წყურვილს,
ფერიებთან ვიხდენ სურვილს.
არ ავყევი წუხელ წუხილს
_სხვა ეშხი აქვს ზეცის ქუხილს.
სხვა დუღილი სისხლის დუღილს...
აქ ვერ ნახავ ნასახს შუღლის,
აქ პეპელას დათვი უვლის.
აქ ნაცნობ კენტავრსაც ულხინს.
მაგრამ გუშინ უცებ მოვკვდი
_გაუგებრობაში მოვხვდი.
მე შენდობას უფალს ვთხოვდი.
(შენც გახსენე,შენც მახსოვდი).

P.S. ვერვის განდობთ კუნძულს ჩემსას
ოქროსფერი ფარის მწყემსვას.
კუნძული აქვს ყველა თქვენგანს.
თუ გწამთ_ჰპოვებთ ნატვრის გემბანს.