მაისის საღამო.. (მ)შვიდი მაისის..
ისე ვზივარ, ფანჯარას გავცქერი პირდაპირ და ასე მგონია სამყარო თვალწინ მეშლება. ფოთლები არ იძვრიან, ნიავი გასუსულა. სიგრილეა.
ხმაური სახლში? ლაქლაქებენ ადამიანები. მესმის მხოლოდ სიტყვები, დაულაგებელი და უაზრო.. შინაარსს ვერ ვიგებ. ალბათ ამიტომაც ავიღე დღიური და ისე სწრაფად ვწერ არც ვიცი ნაწერს გავარჩევ თუ არა.
აღდგომას თურმე ძველ ქართულად აღვსება ჰქვია.
სიკვდილის დამარცხება.. არადა მშვენივრად ვიცით სიკვდილის გარეშე ფასს დაკარგავდა სიცოცხლე და მაინც..
დღეს შვიდი მაისია.
ახლოვდება…(???)
მეშინია.
როგორ ხარო რომ ეუბნებიან პასუხი ნათელია. წელიწადში ორჯერ მიწევს მისი ნახვა. “ნახვა” რა.. მე ვხედავ თორემ..
ჰოდა აქამდე ოთახებში მაინც დადიოდა “თავისუფლად”.. ახლა.. “ჰო, მარცხნივ ცოტა..” “მანდ არა ბა, დაეჯახები”.. “მოიცა ხელს მოგკიდებ”.
სულის ტკივილი.
ხორცის ყივილი.
მეშინია..
და მერე ისევ თვალებდახუჭული დავბოდიალებ ოთახებში.. ხან რას წამოვედები, ხან რას.. ისიც ასეა, ისიც ასეა.. “სული კბილით უჭირავს”..
მეშინია რომ ერთხელაც..
დღეს შვიდი მაისია და.
81 წელი
81.
სუნთქვა მიმძიმს..
რა იქნებოდა ასე რომ არ…
…
და ფიქრი, ფიქრი სათაურით – “ვთქვათ”..
ისე ვზივარ, ფანჯარას გავცქერი პირდაპირ და ასე მგონია სამყარო თვალწინ მეშლება. ფოთლები არ იძვრიან, ნიავი გასუსულა. სიგრილეა.
ხმაური სახლში? ლაქლაქებენ ადამიანები. მესმის მხოლოდ სიტყვები, დაულაგებელი და უაზრო.. შინაარსს ვერ ვიგებ. ალბათ ამიტომაც ავიღე დღიური და ისე სწრაფად ვწერ არც ვიცი ნაწერს გავარჩევ თუ არა.
აღდგომას თურმე ძველ ქართულად აღვსება ჰქვია.
სიკვდილის დამარცხება.. არადა მშვენივრად ვიცით სიკვდილის გარეშე ფასს დაკარგავდა სიცოცხლე და მაინც..
დღეს შვიდი მაისია.
ახლოვდება…(???)
მეშინია.
როგორ ხარო რომ ეუბნებიან პასუხი ნათელია. წელიწადში ორჯერ მიწევს მისი ნახვა. “ნახვა” რა.. მე ვხედავ თორემ..
ჰოდა აქამდე ოთახებში მაინც დადიოდა “თავისუფლად”.. ახლა.. “ჰო, მარცხნივ ცოტა..” “მანდ არა ბა, დაეჯახები”.. “მოიცა ხელს მოგკიდებ”.
სულის ტკივილი.
ხორცის ყივილი.
მეშინია..
და მერე ისევ თვალებდახუჭული დავბოდიალებ ოთახებში.. ხან რას წამოვედები, ხან რას.. ისიც ასეა, ისიც ასეა.. “სული კბილით უჭირავს”..
მეშინია რომ ერთხელაც..
დღეს შვიდი მაისია და.
81 წელი
81.
სუნთქვა მიმძიმს..
რა იქნებოდა ასე რომ არ…
…
და ფიქრი, ფიქრი სათაურით – “ვთქვათ”..